Անգլերեն

THE FINAL SPEECH FROM THE GREAT DICTATOR

The Final Speech from The Great Dictator

  • լսել խոսքը(ճառը) յութուբյան տեսանյութից
  • կարդալ, թարգմանել, քննարկել
  • սովորել նոր բառերը
  • ընտրել հատված և ձայնագրել
  • Առանձնացնել այն նախադասությունները, որտեղ կան բառերի և հանգերի կրկնություններ (repetition and rhythm),օրինակ՝ “Machine men with machine minds and machine hearts!”
  • առանձնացնել այն նախադասությունները,որտեղ Չապլինը իր խոսքով հույս է արթնացնում մարդկանց մեջ։(hope)
  • առանձնացնել այն նախադասությունները, որ հույզեր են առաջացնում:

1․ Թարգմանություն, քննարկում, նոր բառեր
2․ Բառերի և հանգերի կրկնություններ
1) We want to live by each other’s happiness – not by each other’s misery.
2) The way of life can be free and beautiful, but we have lost the way.
3) Don’t give yourselves to these unnatural men – machine men with machine minds and machine hearts!
4) the Kingdom of God is within man” – not one man nor a group of men, but in all men! In you!

Անգլերեն

THE FINAL SPEECH FROM THE GREAT DICTATOR – ԹԱՐԳՄԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, ՔՆՆԱՐԿՈՒՄ, ՆՈՐ ԲԱՌԵՐ

Թարգմանություն․


Ցավում եմ, բայց չեմ ուզում կայսր լինել:Դա իմ գործը չէ: Ես չեմ ուզում որևէ մեկին ղեկավարել կամ նվաճել: Ես կցանկանայի օգնել բոլորին – հնարավորության դեպքում – հրեա, հեթանոս – սև մարդ – սպիտակ: Բոլորս ուզում ենք օգնել միմյանց: Մարդիկ այդպիսին են: Մենք ուզում ենք ապրել միմյանց երջանկության կողքին, ոչ թե միմյանց դժբախտության: Մենք չենք ուզում ատել և արհամարհել միմյանց: Այս աշխարհում բոլորի համար տեղ կա: Եվ լավ երկիրը հարուստ է և կարող է ապահովել բոլորի համար: Կյանքի ձևը կարող է լինել անվճար և գեղեցիկ, բայց մենք կորցրել ենք ճանապարհը:

Ագահությունը թունավորել է մարդկանց հոգիները, ատելությամբ բարիկադացրել է աշխարհը, սագով քայլ է տվել մեզ դեպի թշվառության և արյունահեղության: Մենք զարգացրել ենք արագություն, բայց մենք փակվել ենք ինքներս մեզ: Մեքենաները, որոնք առատություն են տալիս, մեզ ցանկության տեղ են թողել: Մեր գիտելիքները մեզ ցինիկ են դարձրել: Մեր խելացիությունը, ծանր ու անխոհեմ: Մենք շատ ենք մտածում և շատ քիչ ենք զգում: Մեքենաներից ավելին է, որ մեզ պետք է մարդկություն: Խելամտությունից ավելին մեզ պետք է բարություն և մեղմություն: Առանց այդ հատկությունների, կյանքը բռնի կլինի, և բոլորը կկորչեն…:

Ինքնաթիռը և ռադիոն մեզ ավելի են մոտեցել: Այս գյուտերի բուն բնույթը գոռում է մարդկանց բարության համար. Աղաղակում է համընդհանուր եղբայրության համար `բոլորիս միասնության համար: Նույնիսկ այժմ իմ ձայնը հասնում է միլիոնավոր մարդկանց ամբողջ աշխարհում `միլիոնավոր հուսահատ մարդիկ, կանայք և փոքր երեխաներ` մի համակարգի զոհ, որը մարդկանց ստիպում է խոշտանգել և բանտարկել անմեղ մարդկանց:

Ես նրանց, ովքեր կարող են լսել ինձ, ասում եմ. Մի հուսահատվեք: Թշվառությունը, որ այժմ կա մեզ վրա, այլ միայն ագահության պարգևն է `մարդկանց դառնությունը, ովքեր վախենում են մարդկության առաջընթացի ճանապարհից: Մարդկանց ատելությունը կանցնի, և բռնապետները կմեռնեն, և այն ուժը, որը նրանք վերցրել են ժողովրդից, կվերադառնա ժողովրդին: Եվ քանի դեռ մարդիկ մահանում են, ազատությունը երբեք չի կորչի: … ..

Զինվորները! Ձեզ մի հանձնվեք կոպտություններին `ձեզ արհամարհող մարդիկ, ստրկացնում են ձեզ, ովքեր գնդում են ձեր կյանքը, ասում են ձեզ, թե ինչ անել, ինչ մտածել և ինչ զգալ: Ո՞վ է ձեզ փորացնում – ձեզ դիետան – ձեզ հետ անասունների պես վերաբերվում, ձեզ օգտագործել որպես թնդանոթային կեր: Ինքներդ ձեզ մի հանձնվեք այս անբնական մարդկանց ՝ մեքենայական մարդկանց և մեքենայական սրտով մարդիկ: Դուք մեքենաներ չեք: Դուք անասուն չեք: Դուք մարդիկ եք: Դուք ձեր սրտում ունեք մարդկության սերը: Դուք չեք ատում: Միայն չսիրված ատելությունը `անսիրտ ու անբնական: Զինվորները! Մի պայքարիր ստրկության համար: Պայքար հանուն ազատության:

Սուրբ Ղուկասի 17-րդ գլխում գրված է. «Աստծո Թագավորությունը մարդու ներսում է». Ոչ մեկ մարդ, ոչ էլ մի խումբ մարդիկ, այլ բոլոր մարդկանց մեջ: Քո մեջ! Դուք, ժողովուրդը ունեք ուժ `մեքենաներ ստեղծելու ուժ: Երջանկություն ստեղծելու ուժ: Դուք, ժողովուրդ, ունեք այս կյանքը ազատ և գեղեցիկ դարձնելու ուժ, այս կյանքը հրաշալի արկածախնդրություն դարձնելու համար:

Հետո, հանուն ժողովրդավարության, օգտագործենք այդ ուժը, եկեք բոլորս միավորվենք: Եկեք պայքարենք նոր աշխարհի համար ՝ մի պատշաճ աշխարհ, որը մարդկանց հնարավորություն կտա աշխատել, ինչը երիտասարդությանը կպարգևի ապագա և ծերություն: Այս բաների խոստումով, կոպիտները բարձրացել են իշխանության: Բայց նրանք ստում են: Նրանք չեն կատարում այդ խոստումը: Նրանք երբեք չեն լինի:

Բռնապետներն ազատում են իրենց, բայց ստրկացնում են ժողովրդին: Հիմա եկեք պայքարենք կատարելու այդ խոստումը: Եկեք պայքարենք ՝ աշխարհը ազատագրելու համար – ազատվենք ազգային խոչընդոտներից, չթողնենք ագահությունը, ատելությունն ու անհանդուրժողականությունը: Եկեք պայքարենք բանականության մի աշխարհի համար, մի աշխարհ, որտեղ գիտությունն ու առաջընթացը կբերի բոլոր մարդկանց երջանկության: Զինվորները! հանուն ժողովրդավարության, եկեք բոլորս համախմբվենք:

Քննարկում․
Կարծում եմ Չարլին շատ բարկացած էր աշխարի և մարդկանց վրա։ Նա չէր ուզում լինել կայսր, քանի որ չէր սիրում ղեկավարել մեկին։ Դա չէր համարում իր գործը։ Նաև նա համարում էր, որ նոր գյուտերը մարդկանց բարության համար է։ Նա ուզում էր հաստատել ժողովրդավարությունը։ Նակ կոչ էր անում ժողովրդին, խնդրում էչ պայքարել աշխարհը ազատագրել։

Նոր բառեր․

VOCABULARY

gentile-  somebody not  wanting power or money

misery – extreme sadness

Greed- selfishly wanting power or money

Poisoned -to give sb or sth a substance that causes death

barricaded to close something in to a place with an obstruction, so as to restrict

abundance – a large quantity of sth

cynical -only thinking about your own interests

despairing- having no hope

bitterness-  angry and hurt because of a bad experience

dictators – a ruler of a country that has total power & usually got that power through force or violence

liberty – freedom

perish -to die suddenly and possibly violently

brutes – a savage person or animal

despise – to hate very strongly

enslave- to make sb your slave

regiment -to organize in a strict way

drill – to train soldiers by lots of repetition

cattle -cows

cannon fodder – soldiers that are used in war to be sent to their death

intolerance -not accepting other people’s beliefs or behaviour that are different from your own

decent – kind, honest, respectable, nice, good

reason -sth that is right, practical or possible.

Անգլերեն

BEST APRIL FOOL’S PRANKS

TOP 5 APRIL FOOL PRANKS

April Fools’ Day or April Fool’s Day is an annual custom on April 1, consisting of practical jokes and hoaxes.

april fools pranks

1. All Eyes

Glue a pair of google eyes on every single item within the fridge — so the condiments appear to stare back when someone opens the door. This also works great with all produce.

april fools pranks
2. Gravity-Defying Glass

Place an upside down glass of water on your prank victim’s desk or table and let them figure out how to remove the glass without causing the water inside to spill. To do this, fill a glass with water and then place a card over the top before turning it upside down quickly on the surface. Then carefully remove the card.

april fools pranks

3. Undrinkable Drinks

Whip up some Jello and let it set in juice glasses, complete with a straw in each. Serve them up to guests’ surprise: Those “drinks” aren’t liquid at all, and those straws will get them nowhere.

 

april fools pranks

4. Unfamiliar Faces

Swap out the photos in your home’s frames, or in your workplace’s employee gallery wall. Replace the familiar faces with pics of celebs, politicians, or historic figures. What — you never knew George Clooney was a distant cousin…?

april fools pranks
5. Dirty Diaper

 

Yes, the classic baby shower game of melted chocolate inside a diaper works great as a timeless April Fool’s Prank, too. If you have a baby in the home, smear a diaper with chocolate candy or peanut butter; then call in a spouse or child to observe with horror as you taste the mess.

Ռուսերեն

ЛИТЕРАТУРНЫЕ ЧТЕНИЯ И УПРАЖНЕНИЯ

А.С. ПУШКИН  «МАЛЕНЬКИЕ ТРАГЕДИИ» УПРАЖНЕНИЯ

А.С. Пушкин  «Маленькие трагедии»

«Маленькие трагедии» — цикл коротких пьес для чтения А. С. Пушкина, написанный им в 1830 году в Болдине. Он состоит из четырёх произведений: «Скупой рыцарь», «Моцарт и Сальери», «Каменный гость» и «Пир во время чумы».

Анна Ахматова писала, что «быть может, ни в одном из созданий мировой поэзии грозные вопросы морали не поставлены так резко, как в «Маленьких трагедиях» Пушкина».

Чтение, анализ произведений

А. С. Пушкин    «Скупой рыцарь»

                              «Моцарт и Сальери»

                              «Каменный гость»

                               «Пир во время чумы»

Ответьте на вопросы.1.Какое из произведений Пушкина не входит в цикл коротких пьес «Маленькие трагедии»?«Скупой рыцарь»«Моцарт и Сальери»«Каменный гость»«Медный всадник»«Пир во время чумы»

2.

. В ЧЕМ СОСТОЯЛА ОБИДА САЛЬЕРИ, КОТОРАЯ СОПРОВОЖДАЛА ЕГО ЗАВИСТЬ К МОЦАРТУ?

Моцарт был виновником его травмы, полученной Сальери в раннем детствеЧто дар таланта дан тому не за кропотливый труд или любовь к искусствуМоцарт был богат и скуп

3.

Откуда Сальери взял яд, которым он отравил Моцарта?Он купил его у старого слепого музыкантаОн украл его в аптечной лавкеОн был подарен ему его возлюбленной Изорой

4.

Как зовут девушку, певшую жалобную песню в трагедии «Пир во время чумы»?МериДженниЛуиза

5.

Что привиделось Луизе из «Пира во время чумы», когда она потеряла сознание?Чёрный пёс с красными глазами и зловонным дыханиемБелокурый всадник, который мчался во весь опор в сторону закатаЧёрный и белоглазый демон, который звал её к себе

6.

В каком городе происходит действие трагедии «Каменный гость»?ВаленсияМадридСевилья

7.

Как зовут вдову командора де Сольва, убитого Доном Гуаном?АннаЛаураИнеза

8.

Что советует Соломон рыцарю Альберу, который никак не может получить деньги своего отца?Отравить отцаНаучиться жить по средствам и за свой счетПродать свой шлем

9.

Что происходит между Альбером и его отцом в конце повествования трагедии «Скупой рыцарь»?Альбер убивает отцаОтец вызывает Альбера на дуэль, и тот принимает вызовАльбер обвиняет отца в убийстве своей матери

 

М.Ю. ЛЕРМОНТОВ «МЦЫРИ»

КРАТКОЕ СОДЕРЖАНИЕ — МЦЫРИ /ФИЛЬМ/

«МЦЫРИ» — ПОЭМА МИХАИЛА ЮРЬЕВИЧА ЛЕРМОНТОВА, КЛАССИЧЕСКИЙ ОБРАЗЕЦ РОМАНТИЧЕСКОЙ ПОЭЗИИ О ПЛЕНЕННОМ ГОРЦЕ, КОТОРЫЙ ВСЮ ЖИЗНЬ ЖЕЛАЛ ОСВОБОДИТЬСЯ ОТ ОКОВ.
ПОЭМУ «МЦЫРИ» ЛЕРМОНТОВ НАПИСАЛ В 1839 ГОДУ. УЖЕ В 1840 ГОДУ ОНА БЫЛА ОПУБЛИКОВАНА В СБОРНИКЕ «СТИХОТВОРЕНИЯ М. ЛЕРМОНТОВА». ЗАМЫСЕЛ ПРОИЗВЕДЕНИЯ «МЦЫРИ» ПОЯВЛЯЕТСЯ У ПОЭТА ЕЩЕ В 17 ЛЕТ, КОГДА ОН СОБИРАЕТСЯ НАПИСАТЬ ЗАПИСКИ МОЛОДОГО МОНАХА. ВО ВРЕМЯ СВОЕЙ ПЕРВОЙ ССЫЛКИ НА КАВКАЗ В 1837. Г. ЛЕРМОНТОВ СЛЫШИТ ИСТОРИЮ, КОТОРАЯ И ЛОЖИТСЯ В ОСНОВУ ПОЭМЫ. В МЦХЕТЕ ОН ВСТРЕЧАЕТСЯ С ОДИНОКИМ МОНАХОМ, РАССКАЗАВШИМ ЕМУ О СВОЕЙ ЖИЗНИ. ОН ГОРЕЦ, КОТОРЫЙ В ДЕТСТВЕ БЫЛ ПЛЕНЕН ГЕНЕРАЛОМ ЕРМОЛОВЫМ И ОСТАВЛЕН В МОНАСТЫРЕ. ВПОСЛЕДСТВИИ МОНАХ МНОГО РАЗ ПЫТАЛСЯ СБЕЖАТЬ, А ОДНА ИЗ ПОПЫТОК ПРИВЕЛА ЕГО К ДЛИТЕЛЬНОЙ БОЛЕЗНИ. ЭТА РОМАНТИЧЕСКАЯ ИСТОРИЯ, ПО ВСЕЙ ВИДИМОСТИ, И ЛЕГЛА В ОСНОВУ ПОЭМЫ.

Задания к тексту:

  • Самостоятельно прочитайте поэму.
  • Найдите историю создания произведения. Какова реальная основа?
  • Что такое прототип? Есть ли у героя прототип?
  • Почему автор выбрал именно это название?
  • Что такое эпиграф? Какое значение имеет эпиграф в этом произведении? Объясните.
  • Что такое свобода? В чем заключается она для героя и лично для вас? Объясните свою точку зрения.
  • Найдите картины/фотографии и пр., которые могли бы быть иллюстрациями для поэмы.
  • Выучите понравившийся отрывок из произведения.

 

2. Поэма М.Ю. Лермонтова Мцыри в свое основе содержит реальную историю о молодом монахе, проведшем всю свою жизнь в чужой для него стране.

Пребывая в ссылке на Кавказе, Лермонтов знакомится с молодым монахом, живущим в Мцхете. Монах поведал Михаилу Юрьевичу свою нелегкую судьбу: его маленького увезли из родных краев и он вынужден был провести всю свою жизнь в чужой для него стороне.

Первые задумки для реализации темы монашества на литературном поприще у Лермонтова возникли еще в 1831 году. Поэт хотел воплотить услышанное в записках монаха. Позже эта мысль, под воздействием рассказа монаха из Мцхета воплотилась в поэме «Мцыри».

 

3. ПРОТОТИП — первообраз, конкретная историческая или современная автору личность, послужившая ему отправным моментом для создания образа.

Юноша, готовящийся к постригу в монахи, во время бури остается за стенами своего монастыря. Три дня свободы подарила ему жизнь, когда же его нашли больным и израненным, он рассказал старому монаху то, что ему довелось пережить. Юноша осознает, что непременно умрет, хотя бы потому, что после трех дней свободы он уже не сможет мириться с прежней жизнью в монастыре. В отличие от своего прототипа, Мцыри, герой поэмы, не мирится с монастырскими обычаями и умирает.

 

4. В начале поэма носила название «Бэри» с примечанием: «Бэри, по-грузински монах». Эпиграф к произведению тоже был другим. Изначально он гласил: «On n’a qu’une seule patrie» («У каждого есть только одно отечество»), но позже был изменён Лермонтовым на строки из 14 главы 1-й Книги царств: «Вкушая вкусих мало меда, и се аз умираю». Это библейское изречение несёт в себе символическое значение нарушения. Заглавие тоже было заменено поэтом, и в сборник «Стихотворения М. Лермонтова» поэма вошла под названием «Мцыри», которое лучше отражало суть произведения. В грузинском языке слово «мцири»  имеет двойное значение: в первом — «послушник», «не служащий монах», а во втором — «пришелец», «чужеземец», прибывший добровольно или привезённый насильственно из чужих краёв, одинокий человек, не имеющий родственников, близких.

 

5. Эпиграф – это цитата или фраза, предпосланная произведению и сосредотачивающая мысль на его идее. Изречение перед поэмой взято из «Первой книги Царств» Библии. Смысл этого выражения в том, что человек, мало познав красоту и многогранность жизни, в скором времени умирает. М.Ю.Лермонтов использовал эпиграф, как отражение главной темы поэмы: его герой, прожив всего три дня по-настоящему свободно и увидев природу, родной край и много вещей, принадлежащих обычным людям, погиб в молодом возрасте.

7.

              Мцыри и природа

 

        

 

Военно-Грузинская дорога близ Мцхета, М.Ю. Лермонтов, 1837    Г.Ломовцева - М.Лермонтов "Мцыри", конкурс 2013

 

Иллюстрация В. А. Полякова к поэме М. Ю. Лермонтова «Мцыри»        

 

8. Однажды русский генерал
Из гор к Тифлису проезжал;
Ребенка пленного он вез.
Тот занемог, не перенес
Трудов далекого пути;
Он был, казалось, лет шести,
Как серна гор, пуглив и дик
И слаб и гибок, как тростник.
Но в нем мучительный недуг
Развил тогда могучий дух
Его отцов. Без жалоб он
Томился, даже слабый стон
Из детских губ не вылетал,
Он знаком пищу отвергал
И тихо, гордо умирал.
Из жалости один монах
Больного призрел, и в стенах
Хранительных остался он,
Искусством дружеским спасен.

А.П. ЧЕХОВ

ЧТЕНИЕ, АНАЛИЗ ПРОИЗВЕДЕНИЯ  А.П. ЧЕХОВА  «ЧЕЛОВЕК В ФУТЛЯРЕ».

Краткое содержание рассказа

Учитель гимназии, боящийся всего на свете и живущий согласно распоряжениям начальства, решает жениться. Долгое сватовство извлекает учителя из его «футляра», и он умирает, испугавшись реальной жизни.

Задания к тексту:

  • Ознакомиться с рассказом А.П. Чехова «Человек в футляре».
  • Прочитать текст рассказа. Провести работу со сложными, незнакомыми словами.

«глитай абож паук» (укр.) — кулак или паук, кулак — мироед, тот, кто живет         чужим трудом

  • Разобрать  образ главного персонажа. Обсудить значение говорящих фамилий.
  • Проанализировать историю письменно.

 

2. Потемки-темнота, отсутствие света.

Атавизм-появление у потомка признаков, свойственных его отдалённым предкам (обычно о явлениях вырождения).

Извозчик-кучер наёмного экипажа, повозки.

Антропос-термин греческого происхождения.

Циркуляр-директивное распоряжение подведомственным учреждениям.

Денщик-до революции: солдат, состоявший при офицере для личных услуг.

Полог-занавеска, закрывающая, загораживающая кровать.

Чинодрал-фopмaлиcт.

Пасквилянт-автор пасквиля, тот, кто пишет, сочиняет пасквили.

Стог-большая высокая и округлая или четырёхугольная куча плотно уложенного сена (или снопов).

 

3. Беликов предстает в повествовании, как человек закомплексованный, полный непонятных предрассудков. В любую погоду он выходит в калошах, в пальто и с зонтом. Все предметы у него находились в чехле: ножик для заточки карандаша, зонт и даже часы. Ходил этот гражданин с постоянно поднятым воротом и от этого казалось, что и лицо он тоже прячет в чехол. Садясь на извозчика он всегда просил поднять верх. У Беликова постоянно было желание закрыться, поместить себя в определённый футляр и тем самым оградиться от каких бы то ни было внешних воздействий. Настоящая реальность вселяла в него страх и ужас перед всем новым. Как бы оправдывая своё непонимание настоящего он всегда говорил о прошлом. В сочетании со всем его поведением и преподавание древних языков указывало на некую отстраненность от действительности.

Главный жизненный лозунг для Беликова — это «как бы чего не вышло». Всякое малейшее отклонение от давно устоявшихся правил способно вывести его из равновесия. Но несмотря на свою закомплексованность, по словам Буркина, Беликову удавалось держать в напряжении весь город.

 

4. Беликов работает около 15 лет учителем греческого языка в гимназии и имеет в этой гимназии вес. На протяжении существенной части рассказа никто не может Беликову перечить, ему подчиняются. Поэтому, если нечто не нравится этому герою, то он может, например, выгнать гимназиста, хотя явно такие решения обуславливаются его косностью и чрезмерным консерватизмом. Беликов – заключен в футляре. Через этот образ футлярности Чехов представляет всю его личность, он описывает даже мысли героя в футляре, у него в футляре каждый предмет и помимо этого он образно весь заключен в футляр. Таким образом проявляется его закрытость от мира и закостенелость, пожалуй, в чем-то так проявляется невежество, которое противится всему новому и каким-то переменам. Вскоре в город переезжает новый учитель истории Михаил Коваленко с сестрой Варей. Коллеги Беликова всячески пытаются свести его с ней. Однако он не может решится на столь ответственный шаг и всего опасается. А когда ему довелось увидеть, как Коваленко с сестрой едут на велосипедах, так Беликов вообще впал в недоумение. Он не мог представить, чтобы учитель катался на велосипеде. А что тогда остается делать детям? Только на головах стоять, рассуждал он, пытаясь вразумить Коваленко. В тот день разговор Беликова с Коваленко был доведен до ссоры и Беликов оказался спущен с лестницы, где его увидела вошедшая в подъезд Варя. Герой не мог пережить такого позора. Он закрывается от мира в своей комнате и заболев умирает.

Խոսքի մշակույթի հիմունքներ

ԱԼԵՔՍԱՆԴՐ ՄԱԿԵԴՈՆԱՑՈՒ ՓԱՍՏԱՎԱՎԵՐԱԳՐԱԿԱՆ ՖԻԼՄԻ ՄԱՍԻՆ

Ֆիլմը պատմում է պետական գործիչ Ալեքսանդր Մակեդոնացու կյանքի մասին՝ թե ինչպես է ստեղծվել իր կայսրությունը։ Նաև պատմում է հաղթանակներ մասին:

Նրա ծնողներն էին  Փիլիպոսը, Մակեդոնիայի Արգեադների դինաստիայի արքան և Օլիմպիա թագուհին, բայց նա համարում եր իրեն Հեռակլի ժառանգ:

Ալեքսանդրը դաժան էր, բայց դրա շնորհիվ նա հասավ ատ ուատ հաջողությունների:

Ես սիրում փաստավավերագրական ֆիլմեր և սա իմ սիրածներից մեկն է։ Ես բոլորին խուրհուրդ եմ տալիս դիտել կոնկրետ այս ֆիլմը, եթե ուզում եք ավելին իմանալ Մակեդունացու կյանքի և հաջողությունների  մասին:

Ֆիլմի հղումը

Խոսքի մշակույթի հիմունքներ

ԱԼԲԵՐՏՈ ՄՈՐԱՎԻԱ ԵՐԴՈՒՄ – ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆ

Պատմությունը սկսվում է նրանով, որ հեղինակը ողջ ձմեռ և գարնան մի մասը հիվանդ է լինում նախ գրիպով ու երկկողմանի թոքաբորբով, որից քիչ էր մնում մահանար։

Մինչ այդ ամիսներն անցնում էին, նա փակված իր ավտոպահեստամասերի խանութում, մտածում էր միայն ծովի մասին, ցանկանալով կրկին լինել այնտեղ։ Մայիսի վերջին մի օր նա իր նշանածին՝ Ջինետտային ասում է, որ հաջորդ օրը գնալու են Կաստելֆուզանո, սեզոնի բացմանը առաջին անգամ լողալու: Ջինետտան նեղացած տեսք ընդունելով իսկույն հրաժարվում է գնալ։ Պատճառն այն էր, երբ հեղինակը հիվանդ է լինում, Ջինետտան երդվում է, եթե նա առողջանա, այս տարի չի գնալու ծով լողալու: Երկար կռվելուց հետո հեղինակը բարկացած ասում է որ ինքը կգնա Տիլդեի հետ։ Տիլդեն գանձապահ էր աշխատում: Այդ աղջիկը Ջինետտայի լրիվ հակառակ պատկերն էր: Որքան Ջինետտան մռայլ էր, նյարդային, բարդ, ամբողջովին տրամադրություն ու հոգեվիճակ, նույնքան Տիլդեն պարզ էր, իներտ, անվրդով: Եվ ինչպիսին բնավորությունը, նույնպիսին էլ արտաքինը. Ջինետտան նիհար էր, թուխ, այրող: Տիլդեն շիկահեր էր, գեր, խաղաղ: Նա Տիլդեին առաջարկում է իր հետ գնալ Կաստելֆուզանո, աղջիկը համաձայնվում է։ Հաջորդ առավոտ, երբ նա մոտոցիկլով գնում է Տիլդեի հետևից, պարզվում է, որ Ջինետտան էլ է որոշել գնալ իրենց հետ։ Հեղինակը այդ անակնկալից դեռ չի հասցնում ուշքի գալ, երբ հայտնվում է Ջինետտան՝ թունավոր ժպիտը շուրթերին, մոխրագույն բրդե հագուստը մինչև պարանոցը, տաք հագնված այդ շոգին։ Լողազգեստ իր հետ չէր վերցրել այն պատճառով, որ պարզապես չէր պատրաստվում մտնել ջուրը, վախենալով այն բանից, որ հեղինակը կարող է կրկին հիվանդանալ։ Ճանապարհին տեղի են ունենում մի քանի միջադեպ ու փոքրիկ վեճեր, բայց վերջիվերջո հասնում են ծով։ Ծովափը գրեթե ամայի էր, միայն լողորդների մի քանի խումբ կար այս ու այն կողմում։ Հեղինակը միանգամից փոխվում է, որպեսզի գնա լողալու, սակայն Ջինետտան վերցնում է նրա հագուստները և նա մնում է թփուտներում լրիվ մերկացած։ Տեղի է ունենում երկար վիճաբանություն. նա բղավում էի Ջինետտայի վրա, որ վերադարձնի հագուստը, իսկ նա` չէ´ ու չէ´

Տիլդեն էլ կրկնում էր, որ ցանկանում է գնալ լողալու: Տիլդեն  մի ցատկ է անում, որ բռնի Ջինետտային, սակայն վերջինս պատրաստ էր փախչելու` հագուստները թևի տակ: Թփերի միջից, հեղինակը  տեսնում  է  Տիլդեին` լողազգեստով և Ջինետտային` հագնված, իրար հետապնդելիս ծովափին: Տիլդեն բարեսիրտ ծիծաղում էր, մինչդեռ Ջինետտան լուրջ էր տրամադրված: Բավականին վազեցին և, ահա, Տիլդեն հասավ նրան ու ձեռքը մեկնեց հագուստներին, որոնք ցած թափվեցին: Ջինետտան շրջվեց: Տիլդեն, որը շարունակում էր ծիծաղել, կռացավ հագուստները վերցնելու: Այդ ժամանակ մի սուր ճիչ լսվեց և երևաց, թե ինչպես էր Ջինետտան բռնել Տիլդեի գանգուրներից ու քարշ տալիս ավազի վրայով, ապա նետում  է մի ավազաբլրի վրա, և սկսում ապտակներ հասցնել: Դրանից  հետո  Տիլդեն  հեծկլտալով  հեռանում  է, իսկ  Ջինետտան  արդեն  անհետացել  էր։ Հեղինակը  այրող  արևի  տակ  մնում  է  այնքան, մինչև  Ջինետտան  հետ  է  գալիս։ Նրանք  պայմանավորվում  են, որ  հագուստները  կվերադարձնի  մեկ  համբույրի  փոխարեն։ Որոշ  ժամանակ  հետո  Տիլդեն  վերադառնում  է  և  նրանք  հաշտվում  են։ Պատմվածքը  վերջանում  է  հետևյալ  խոսքերով․

<<Քայլեցի Տիլդեի կողքով, որը շատ ընկճված էր թվում, և ասացի. «Համա թե ապտակներ տվեց Ջինետտան»:
– Գիտե՞ս, երդվել էի, որ նրան այլևս երբեք չեմ տեսնելու:
– Իսկ հետո՞:
– Հետո ի՞նչ, հետ վերադարձա: Ջինետտան գիտի իր երդումը պահել, իսկ ես` ո´չ:>>

Լուսանկարչություն

ՆԱՏՅՈՒՐՄՈՐՏ

Արհեստական և բնական լույսի օգտագործմամբ ստեղծել նատյուրմորտ․
Այս առաջադրանքի համար կարևոր է լույս ու ստվերի ճիշտ օգտագործումը, լուսային հեռանկարի ստեղծումը։ Որպես նատյուրմորտի նյութ կարող են ծառայել տանը եղած բազմաթիվ կենցաղային իրեր, մթերք և այլն։

DSCF4622

DSCF4597

DSCF4590

DSCF4619DSCF4629

DSCF4575DSCF4608

 

Խոսքի մշակույթի հիմունքներ

ԵՂԻՇԵ ՉԱՐԵՆՑ.ՀՈՒՇԵՐ

Դանիել Դզնունու հուշերից

Ամեն անգամ, երբ հանդիպում էի նրան փողոցում կամ ընտանիքում, ժողովում կամ թատրոնում, նա մշտապես առույգ էր ու արագաշարժ: Բայց երբեմն նա տաքարյուն էր, խոհական ու էպիկական, երբեմն սիրառատ ու քնքուշ՝ իր քնարական բանաստեղծությունների նման, հեգնող ու մերկացնող՝ իր քաղաքական երգիծանքի նման: Ու թվում էր ինձ, որ Չարենցը կա, նա մեր մեջ է, մեր գրապահարանում դրված հատորից նայում է մեզ իր հոնքերի տակից, իմաստուն ժպտում: Նրա կարճատև կյանքը մշտական որոնումների և անդուլ մաքառումների տարիներ էին:
Առաջին անգամ Չարենցին հանդիպել եմ Երևանում 1922թ. սկզբներին: Երևան տեղափոխված մտավորականների մի խումբ ապրում էր Օ. Խայամի փողոցում գտնվող հյուրանոցում: Հյուրանոցում իր կնոջ հետ մի փոքրիկ սենյակում ապրում էր Ե. Չարենցը: Եղիշեն հաճախ էր լինում իր հարևանների շրջանում և երկար զրուցում նրանց հետ գրականության և թատրոնի մասին: Իր անձնական կյանքում նա շատ ջերմ ու սիրող ամուսին էր: Արփիկը նրա համար ամենից առաջ կյանքի ընկեր էր, ինչպես ինքն էր ասում՝ «հերոսական ընկեր», նրա ստեղծագործական աշխատանքի ոգևորողը, որն իր հերթին անհուն սիրով կապված էր Եղիշեի հետ, ներում էր նրա բոլոր «չարությունները», ուրախանում նրա հաջողություններով: Հատկապես ուզում եմ ընդգծել Արփիկի անհուն հոգատարությունը ամուսնու նկատմամբ: Արփիկը Չարենցի հետ էր ամեն քայլափոխի, եռանդով մասնակցում էր բոլոր վիճաբանություններին՝ անցնելով Եղիշեի կողմը: Վերջինս էլ կատակում էր. «Քանի Արփիկս իմ կողքին է, ես անխոցելի եմ, ինչպես Աքիլլեսը»:
Հաճախ կարելի էր տեսնել Չարենցին մեր հյուրանոցի միջանցքի ծայրին կամ բակի կողմը նայող պատշգամբում՝ շրջապատված իր հարևաններով: Երբեմն նա կատակում էր իրեն շրջապատող կանանց հետ՝ խոսելով նրանց կենցաղային անհարմարություների, սնունդի և այլ դժվարին պայմանների մասին: Նրա այդ սրամիտ, զվարճալի զրույցները ամբողջապես հագեցած էին լավատեսությամբ ապագայի նկատմամբ:
Իր որոնումների նման անհարթ էր Չարենցի անձնական կյանքը, որի ամեն մի շրջադարձը խոր ապրումներ է պատճառել պոետին: Հատկապես ցնցող էր այն մեծ վիշտը, որ դաժան մահը պատճառեց նրան՝ խլելով իր կյանքի լավագույն ընկերոջը՝ Արփիկին: Շատ ջանք թափեցին ընկերները, մինչև որ կարողացան վերականգնել նրա հոգեկան հավասարակշռությունը:

Վահրամ Ալազանի հուշերից

Ես տեսել եմ Եղիշե Չարենցին, եղել նրա ընկերն ու բարեկամը. հավետ անհանգիստ, ծովային փոթորկին նմանվող հանճարեղ այդ մարդուն, մեծ պոետին ու քաղաքացուն: Նա եղավ, բոցավառվեց որպես վիթխարի մի խարույկ և հանգավ իմ սերնդի աչքերի առաջ:
1922-24 թթ. իմ հարաբերությունները Չարենցի հետ մտերմական դարձան: Այդ թվականներին ես և կինս՝ Մարոն, մոտիկից ծանոթացանք Չարենցի կնոջ՝ Արփենիկ Աստվածատրյանի հետ, որը 20-ական թվականների ամենազարգացած, ամենալուրջ, ամենահավասարակշռված հայ կանանցից մեկն էր և Չարենցի հոգատար ընկերը: Հասակի հարցում եթե բնությունը ժլատ էր վարվել Չարենցի նկատմամբ, ապա նա խիստ առատաձեռն էր եղել Արփենիկի նկատմամբ՝ տալով նրան ավելի սլացիկ, ավելի տիրակալ հասակ: Երբ անհաջող վիրահատումից վախճանվեց Արփիկը, նրա մահը մինչև հոգու խորքը ցնցեց մեծ բանաստեղծին: Արփիկի վիշտը ցնցել, խեղճացրել էր Չարենցին. ցերեկ ու գիշեր իր սենյակում փակված՝ վիրավոր առյուծի նման մռնչում էր ցավից:
Տարիներ անցան: 1932 թ. գարնանն էր: Չարենցը, հավաքած իր գրական ընկեր-բարեկամներին, անցնում էր Երևանի փողոցներով: Չարենցը գնում էր առջևից, իսկ մենք, դպրոցական աշակերտների նման, հետևում էինք նրան: Նա, ձեռքերն աջ ու ձախ տարածելով, ցույց էր տալիս մեզ Երևանի նորակառույց շենքերը, փողոցներն ու հրապարակները: Նա իրեն այնպես էր պահում, կարծես ինքը քաղխորհրդի նախագահը կամ առնվազն գլխավոր ճարտարապետը լիներ, իսկ մենք լուսնից ընկած անտեղյակ մարդիկ: Տարված և ոգևորված իր խոսքերով՝ չնկատեց և մեզ դեմ արեց շինարարական մի մեծ ցեխակույտի, ապա ետ դառնալով, ասաց.
— Տղե՛րք, ինչ դժվար է վոժդ լինելը: Տեսնու՞մ եք, բերի և ձեզ գցեցի ցեխերի մեջ:
Նորակառույց մի շենքի առաջ կանգնելով՝ նա թախծոտ հայացքով նայեց մեզ ու ասաց.
— Է՜խ, տղերք ջան, հոյակապ է դառնալու մեր մայրաքաղաքը: Երանի նրան, ով կտեսնի 1950 թվականի Երևանը: Ես որ չեմ տեսնելու, չգիտեմ՝ դուք ինչպես:

Ի՞նչպիսի մարդ էր Չարենցը…

Չարենցը մշտապես առույգ էր և արագաշարժ: Երբեմն Չարենցը տաքարյուն էր, խոհական ու էպիկական, երբեմն սիրառատ ու քնքուշ: Նա կատակասեր և սրամիտ էր:Հավետ անհանգիստ, ծովային փոթորկին նմանվող հանճարեղ այդ մարդուն, մեծ պոետի ու քաղաքացու:

Անգլերեն

COUNTABLE AND UNCOUNTABLE NOUNS:EXERCISES

1. Complete the sentences using one of the following words. Use a/an where necessary.

biscuit, coat, key, music, letter, sugar, moment, question, blood, electricity

1. Listen! Can you hear a music?W

2. I couldn’t get into the house because I didn’t have a key?

3. It’s very warm today .Why are you wearing a coat?

4.Do you take a sugar in your coffee?

5. Are you hungry? Would you like  a biscuit with your coffee?

6. I didn’t phone them.I wrote a letter instead.

7.Excuse me, but can I ask you  a question?

8. I’m not ready yet. Can you wait a moment ,please?

9.Our lives would be very difficult without an electricity.

10.The heart pumps a blood through the body.

 

2.Who were the people?

1.Beethoven? He was a composer.

2.Shakespeare? He was an English poet

3.Albert Einstein? He  was a German-born theoretical physicist

4.Washington? Lincoln? John Kennedy? They was American political

5.Marilyn Monroe? She was an American actress, model, and singer

6.Elvis Presley? John Lennon? They was American singers

7.Van Gogh? Renoir? Gauguin? They was painters

3.Put a/an or some where necessary.If no word is necessary, leave the space empty (-).

  1. I have seen some good films recently.
  2. What’s wrong with you? Have you got a headache.
  3. I know a lot of people. Most of them are  students.
  4. When I was a child, I used to be very shy.
  5. Would you like to be an actor?
  6. Do you collect  stamps?
  7. What a beautiful garden.
  8. It’s a pity we haven’t got a camera. I’d like to take a photo of that house.
  9. Those are some nice shoes.Where did you get them?
  10. I’m going shopping. I want to buy some new shoes.
  11. You need a visa to visit some countries, but not all of them.
  12. Jane is a teacher. Her parents were  teachers too.